Renesansowy Dwór Obronny

Dwór w Dzięgielowie wystawiony został prawdopodobnie przez Henryka Czelo z Czechowic w końcu XV w., choć nie był to pierwszy tego typu obiekt we wsi. Na wschód od niego istniał wzniesiony wcześniej ufortyfikowany rycerski gródek, którego ślady odkryto podczas archeologicznego sondażu. Wzniesiony przez Czelę dzięgielowski dwór był czworoboczną piętrową budowlą z arkadowym wewnętrznym dziedzińcem, z szeroką sienią przejazdową w zachodnim skrzydle i obronną wieżą w narożu. Od końca XVI w. był własnością rodu Goczałkowskich. Podczas wojny trzydziestoletniej został zniszczony, w końcu XVII w. odbudował go Jan Goczałkowski. Kolejna przebudowa miała miejsce w 1764 r., z tego czasu pochodzą kamienne kartusze herbowe Goczałkowskich i Sedlnickich na wejściowym portalu. Kolejny właściciel baron Józef Beess sprzedał dwór w 1793 r. księciu Albertowi Sasko-Cieszyńskiemu, który umieścił w nim zarząd swych dóbr. Około 1870 r. w mieszczącej się we wschodnim skrzydle gorzelni wybuchł pożar, który strawił
prawie cały obiekt. Odbudowany utracił swój renesansowy charakter. Po wojnie spełniał funkcje mieszkalne, od 1993 r. stanowi własność prywatną i jest systematycznie remontowany.

Obecnie mieszczą się w nim m. in. pokoje gościnne i sala zabaw.